ขอเล่าเรื่องสู่กันฟัง จากประสบการณ์ ฤทธิ์ทางใจ ของตนเอง  เกี่ยวกับดาบฟ้าฟื้น ค่ะ

.....เมื่อครั้งแรก ที่ทุกคนคุยเรื่องดาบฟ้าฟื้น และสั่งจองกัน ก็ไม่ได้สนใจ อะไร

 แต่มาถึงวันที่ ต้องเดินทางไปบวงสรวง ที่วัดถ้ำวราราม จ.สุราษฏร์ธานี 

ก็รู้สึกดีใจและรู้สึกสนุกสนาน เพราะ เดินทางไปกันหลายคนและได้ไปต่างจังหวัด 

ตอนเช้าก่อนเดินทางได้เข้าไปกราบพระ ที่บ้านเพื่อน และรู้สึกอยากนั่งสมาธิ

จึงนั่งสมาธิขึ้นไปกราบพระพุทธองค์ที่พระนิพพาน เมื่อนั่งจนจิตนิ่งดีแล้ว

 ก็ขอพรจากท่านก่อนการเดินทาง   ท่านให้วางกำลังใจใหม่

ให้มีความสำรวมระวัง และตั้งสติให้ดี และได้บอกว่ามีของสิ่งนึงจะให้

ให้ยื่นมือมารับไป  ก็ได้ยื่นมือออกไป รับ เห็นเป็นดาบเล่มสั้น

 ยาวประมาณ1 ศอก เป็นแก้วระยิบระยับ  ท่านบอกวิธีใช้มาให้ด้วย

 และให้เก็บไว้เมื่อต้องการใช้ ก็ให้กำหนดจิตเรียกขึ้นมา

และท่านให้พร ท่านกล่าวว่า สิ่งที่ทุกคนจะไปทำเป็นบุญกุศลอย่างใหญ่หลวง

 ให้ตั้งใจให้ดี  และให้กำลังใจ จากนั้นก็กราบลาท่าน

ขอขมาหากทำสิ่งใดเป็นการล่วงเกินต่อท่าน วันนั้น รู้สึกปิติในใจมากค่ะ ท่านเมตตามากจริงๆ

....... เมื่อออกเดินทางจึงได้วางกำลังใจใหม่ ตามที่ท่านกล่าวเตือน สำรวมระวังมากขึ้น

ระหว่างทางได้เล่าให้ อาจารย์ไก่ฟัง  อาจารย์ก็หัวเราะและบอกว่า

 เมื่อสักครู่มีคนสั่งจองดาบฟ้าฟื้นแล้ว โทรมาขอยกเลิกก่อน

 เพราะยังไม่สะดวก เอาตอนนี้ อาจารย์จึงว่าที่แท้เจ้าของมาอยู่ที่นี่เอง 

อาจารย์ บอกว่าสิ่งที่ท่านให้มา คือดาบฟ้าฟื้น

 แต่อาจารย์ก็ไม่ได้บังคับ บอกว่าจะเอาหรือไม่เอา ก็ได้

แต่ณ ตอนนั้น รู้สึกต้องการช่วยทำบุญกับอาจารย์มากว่า จึงตอบรับไป

  หลังจากนั้นไม่นาน ดาบฟ้าฟื้น ก็มาถึง วันที่เข้าไปรับดาบ รู้สึกกังวล

 และยังสงสัย ว่าตกลงดาบแล่มนี้เป็นของเราจริงหรือ

 เมื่อเพื่อนแนะนำให้รู้จักวิธีใช้ ก็ทำตาม ขณะที่ยกดาบชูขึ้นอธิษฐาน

 ก็เห็นเป็นภาพพระเจ้าพรหมมหาราช เป็นกายสี ทองปรากฏขึ้นในจิต

  ก็รู้ทันที ว่าหลวงพ่อท่านมาช่วยยืนยันแล้ว กลับไป คืนนั้น ก็นอนฝัน

... ...ในความฝัน เห็นผู้ชาย ผู้หญิง หลายคนกำลังฝึกซ้อมดาบอยู่

 ผู้ชายจะสักตามตัวกันทุกคน และมีผู้ชายคนนึง เรียกผู้หญิง คนนึงให้เข้าไปรับดาบ

 และสอนวิธีการใช้ เมื่อผู้หญิงคนนั้น ชูดาบขึ้น

 ก็เห็นเป็นท้องฟ้ามืดคลื้มขึ้นมาในทันที และมีฟ้าร้อง ฟ้าแลบตามมา

และ ก็รู้สึกตกใจ ตื่นนอนทันทีทันใด   เพราะ มองไปนอกหน้าต่าง

 ด้านนอกฝนกำลังตกหนักด้วย  และฟ้าร้องน่ากลัว 

....... จึงรู้ซึ้ง ทันทีว่า ดาบฟ้าฟื้น นี้ เป็นของเรามาแต่กาลก่อน แน่แท้  

หากเราไม่ใช่เจ้าของ ก็ คงไม่มาถึงมือเรา เป็นแน่แท้   

....… ครั้น นึกถึง สิ่งที่อาจารย์ บอกถึง การเกี่ยวเนื่องกับ เหตุการณ์ กรุงชิง 2 แล้ว

 จนกระทั่งนำมาสู่การบวงสรวงและ การ สร้างโบสถ์ 

ทุกเรื่อง อาจารย์ ไก่ ท่านไม่ได้พูดอะไรผิดไปเลย  

และ ช่วยย้ำให้ เราผู้ เป็นศิษย์ ตระหนักได้ว่า

 เราเกิดแก่เจ็บตายมา หลายภพหลายชาติ ทำชั่วมาก็มาก ทำดีไว้ก็มี

 สะสมบุญบารมี มาหลายภพ หลายชาติ สุข ก็มี ทุกข์ก็มี

 แต่ไม่จีรังยั่งยืน สุดท้าย ต้องเจ็บ ต้องแก่ ต้องตาย

และเสียใจต่อการพลัดพรากมานับไม่ถ้วน หลวงพ่อท่านเมตตา  

 ท่าน บอกทางตรงไปสู่ความสุขที่แท้จริงให้แล้ว ทางนั้น คือพระนิพพาน

.........บุญกุศลใดใด ที่ข้าพเจ้าปฏิบัติมาไว้ดีแล้ว หากข้าพเจ้าได้รับประโยชน์และความสุขเพียงใด ขอผลบุญนั้นจงมีแก่ทุกๆท่านด้วยเถิด  ท้ายที่สุด ของวาระสังขารของเพื่อนธรรมแต่ละท่าน  เมื่อหมดภาระหน้าที่ ที่พึงกระทำแล้ว ก็ขอจงเข้าสู่พระนิพพานกันทุกคนเถิด

-ปลื้ม-