ได้มาเหมือนกัน เป็นพรหมกุมาร พอได้มายกมือสาธุว่ามีจริงขอให้มาให้เห็นสักที่เถิด เงียบไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกไม่กี่วันไปทำบุญที่วัดเอาให้พระดูแล้วเล่าเรื่องราวให้แกฟังแล้วถามพระว่า ถ้าสมมุติว่าท่านเป็นพรหมก็ดี หรือเป็นเทวดาชั้นนิมมานนรดีก็ดี แล้วอีก 200 ปีจะลงมาเกิดเป็นมนุษย์ ท่านจะขออาสามาเป็นกุมารทองให้มนุษย์เขามั้ย ท่านก็ยิ้มบอกว่าเออโยมเข้าใจคิดดี แล้วถ้าเป็นโยมจะมาเป็นกุมารทองให้มนุษย์เขามั้ยละ ผมตอบว่าไม่ละครับ อยู่บนนั้นผมคงหาวิธีบำเพ็ญบารมีได้ดีกว่าผมจะโง่ลงมาเป็นกุมารทองให้มนุษย์เขาใช้งานทำไม พระตอบเออดีโยมยังพอใช้ปัญญาอยู่บ้าง พรหมหรือเทวดามีโอกาสบรรลุธรรมได้มากเหมือนขนโคแต่มนุษย์มีโอกาสในการบรรลุธรรมได้เพียงเขาโค หากเป็นอาตมาก็ไม่โง่ลงมาเป็นกุมารทองให้คนเขาเลี้ยงหรอก ผมเลยกล่าวต่อหน้าท่านในขณะที่ยังถือรูปกุมารอยู่ในมือว่าถ้ามีจริงก็ออกมาให้เห็นกับตาทีเถิด เอ้านี่พูดต่อหน้าพระนะ ออกมาให้เห็นเลยถ้าท่านออกมาให้เห็นผมไม่กลัวท่านหรอก ผมกลัวอุปทานจะกินเอาซะมากกว่า ทุกวันนี้ยังเงียบไม่เคยโผล่มาให้เห็นซักครั้งเลยครับ ไอ้เงิน 300 บาทผมไม่รู้สึกเสียดายหรอกครับแต่นึกเสียใจว่าเราร่ำเรียนมาก็ไม่น้อยไม่น่ามาตกเป็นเหยื่อของคนที่หากินบนความโง่ของคนด้วยกัน นึกสังเวชใจตนเองว่า เฮ้อเรียนจบกี่วิชา กี่ปริญญาก็ยังเอาชนะอวิชชาไม่ได้ ความเชื่อมงคลตื่นข่าว มองหาของดีที่จะทำให้ตนเองดีกว่าคนอื่น มันเป็นกิเลส เป็นความโง่ เป็นความหลง พระธรรมนั้นพูดให้คนอื่นเข้าใจได้นั้นยากเหมือนเอามือไปจับแก้วที่บรรจุน้ำร้อนแต่คนที่สอนธรรมจะนำธรรมนั้นมาซึมซาบลงในจิตตนเองยากยิ่งเหมือนต้องว่ายน้ำข้ามทะเลเพลิง
