มรณานุสสติ คือ ระลึกถึงความตาย
แต่ก่อนจะมองทุกอย่างทุกชีวิตว่า สุดท้ายต้องพังต้องตาย ต้องหมดไป

มองพ่อแม่ ญาติผู้ใหญ่ว่าท่านจะตายบ้าง

มองข้าวของว่ามันจะหมดจะพังบ้าง ก็รีบไปหามาเพิ่มมาเติม (ซึ่งกลายเป็นเพิ่มกิเลสในการขวนขวายข้าวของไป)

ตอนนี้เริ่มจะมองตัวเองว่าจะแก่ จะตายแล้ว เพราะว่าร่างกายมันก็ฟ้องเรื่อย
มองคนอื่นตาย ไม่สู้มองตัวเองตาย  แต่ว่าไม่ค่อยจะได้ตลอดเวลาทั้งวันนัก
ก็พยายามอยู่ค่ะ ที่จะเข้าใจธรรมะข้อนี้ให้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน