เมื่อเราดูตามบัญชีนี้ จะเห็นได้ว่าพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าภูมิพลอดุลยเดช  ทรงดำรงอยู่ในฐานันดรศักดิ์สูงรองลงมาจากพระบรมเชษฐาธิราช  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ดังนั้นการที่พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่  8 จึงเป็นสิ่งที่เป็นไปตามความคาดหมายของประชาชน  ทั้งเข้าอยู่ในข่ายของ ม.9 แห่งกฏมณเฑียรบาลพุทธศักราช  2467 อีกด้วย เหตุนี้พระองค์จึงทรงได้รับความยินยอมและเห็นชอบอย่างเป็นเอกฉันท์  จากคณะรัฐบาลและสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นตำแหน่งพระมหากษัตริย์เป็นสถาบันที่สืบต่อกันโดยสันตติวงศ์โดยลำดับ  มิใช่ด้วยวิธีการเลือกตั้ง นับเป็นสถาบันที่มีความสำคัญยิ่ง  ทั้งในอดีตและในระบอบประชาธิปไตย ณ กาลปัจจุบัน  จึงควรแก่การศึกษาของประชาชนชาวไทยทั่วไป.....

๒....  พระปฐมวัย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเป็นพระมหากษัตริย์ไทย  รัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์จักรีในยุคกรุงรัตนโกสินทร์  พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในสมเด็จพระราชบิดา  เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์  (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ 5 และสมเด็จพระศรีสวรินทิรา พระบรมราชินี  พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า) และสมเด็จพระราชชนนี  ศรีสังวาลย์ในสมัยพระเยาว์วัย ทรงพระนามในชั้นเดิมว่า  “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภูมิพลอดุลยเดช”

พระองค์ พระราชสมภพในวันจันทร์ที่  5 ธันวาคม พุทธศักราช 2470 ณ เมืองเคมบริดจ์  มลรัฐแมสซาซูเสตต์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้เนื่องจากสมเด็จพระราชบิดาและสมเด็จพระราชชนนีประทับอยู่ในประเทศนั้น  พระองค์ทรงมีพระเชษฐาและเชษฐภคินีร่วมพระบิดาและพระมารดาเดียวกัน  2 พระองค์ คือ

๑. สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้าหญิงกัลยาณีวัฒนา

๒. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  อนันทมหิดล

ส่วนพระองค์เป็นพระโอรสองค์น้อยที่สุด

ภายหลังเสด็จนิวัตสู่ประเทศไทย  ซึ่งเป็นมาตุภูมิของพระองค์ พร้อมด้วยสมเด็จพระชนกและสมเด็จพระชนนีในพุทธศักราช  2471 และรุ่งขึ้นอีกปีหนึ่ง คือในปีพุทธศักราช  2472 สมเด็จพระราชบิดาก็ได้ทิวงคต ณ กรุงเทพพระมหานคร  ฯ

ต่อมาพุทธศักราช 2486 โดยสมเด็จพระราชชนนีไปยังทวีปยุโรป  และประทับพำนักอยู่ ณ เมืองโลซานน์ ประเทศสวิสเซอร์แลนด์  เพื่อทรงศึกษาวิชาการ ขณะนั้นพระชนมายุได้  6 พรรษา

ในเดือนกรกฎาคม พุทธศักราช  2478 ทรงได้รับสถาปนาฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็น  สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอเจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช  ภายหลังที่สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลทรงได้รับสถาปนาขึ้นครองราชสมบัติสืบสันตติวงศ์  โดยความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎร และคณะรัฐบาลในระบอบประชาธิปไตย

เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 เสด็จนิวัตสู่ประเทศไทยเป็นการชั่วคราว  พร้อมด้วยพระบรมเชษฐาธิราช สมเด็จพระพี่นางเธอเจ้าฟ้าหญิงกัลยาณีวัฒนา  และสมเด็จพระราชชนนี ประทับอยู่ในประเทศไทย  ณ พระตำหนักจิตลดารโหฐานเป็นเวลานานประมาณ  2 เดือน และในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน ได้เสด็จพระราชดำเนินกลับไปยังประเทศสวิสเซอร์แลนด์อีก  เพื่อทรงศึกษาวิชาการต่อไป

ครั้นต่อมาเมื่อมีสงครามโลกครั้งที่  2 เกิดขึ้น จึงเป็นเหตุให้เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมเยือนประเทศไทยไม่ได้เป็นเวลานานหลายปี  ครั้นสงครามสงบลงแล้ว รัฐบาลไทยจึงได้อัญเชิญสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอนันทมหิดลเสด็จกลับมาประทับเป็นมิ่งขวัญแก่ปวงชนชาวไทย  เนื่องจากทรงบรรลุนิติภาวะแล้ว สมควรขึ้นครองราชย์เป็นประมุขของชาติไทยต่อไป

ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชได้เสด็จมาพร้อมด้วยสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช  สมเด็จพระราชชนนีและสมเด็จพระพี่นางเธอ สู่ประเทศไทยอีกครั้งหนึ่งนับเป็นครั้งที่  2 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ.2488

ในการเสด็จพระราชดำเนินนิวัตสู่ประเทศไทยครั้งนี้เสด็จโดยพระราชพาหนะ  เรือเดินสมุทร ทางรัฐบาลได้จัดเรือรบหลวงแห่งราชนาวีไทยออกไปรับเสด็จในท่ามกลางทะเลหลวง  โดยแปรริ้วขบวนห้อมล้อมเรือเดินสมุทรเข้ามาจนถึงเกาะสีชัง  แล้วอัญเชิญขึ้นประทับบนเรือรบหลวง นำเสด็จพระราชดำเนินสู่พระนครต่อไป  คือเรือรบได้เคลื่อนเข้าสู่พระนคร ท่ามกลางเรืออาณาประชาราษฎรที่ไปคอยรับเสด็จ  และประชาชนชาวไทย และชาวต่างประเทศบน 2 ฟากฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาก็ได้เปล่งเสียงไชโยโห่ร้องแสดงความยินดีอย่างอึงมี่

ในการเสด็จนิวัตสู่พระนครคราวนี้  ได้เสด็จไปเยี่ยมเยือนประชาชนในจังหวัดสมุทรปราการ  , ปทุมธานี , ปากเกร็ด , นนทบุรี , สมุทรสาคร  , ลพบุรี , ประจวบคีรีขันธ์ เป็นต้น

อนึ่ง , ในระหว่างเสด็จประพาสจังหวัดลพบุรี  ได้มีอุปัทวเหตุร้ายแรงเกิดขึ้น กล่าวคือ  รถจิ๊ปในขบวนเสด็จพลิกคว่ำ ยังผลให้พระศราภัยสฤษฎิการสมุหราชองครักษ์ได้รับความบาดเจ็บสาหัส  และได้เสียชีวิตในเวลาต่อมา แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงปลอดภัย

ในการเสด็จเพื่อเยี่ยมเยือนราษฎรของพระองค์ทุกแห่งได้ทรงเปิดโอกาสให้ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดพระองค์เป็นพิเศษเสมอ  ยังผลให้ประชาชนได้รับความปลาบปลื้มและเพิ่มพูนความจงรักภักดี

นอกจากทรงโดยเสด็จพระบรมเชษฐาธิราชไปยังหัวเมืองรอบนอกแล้ว  ยังได้ทรงโดยเสด็จประพาสใจกลางพระนครคือ “ สำเพ็ง ” อันเป็นไชนาทาวน์แห่งประเทศไทยอีกด้วย  ยังความปลาบปลื้มแก่ชาวจีนเป็นอันมาก ความขุ่นข้องหมองใจระหว่างชาวไทยและจีนในตอนปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็ได้คลี่คลายไปในทางที่ดี

ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ 20  พฤษภาคม พ.ศ. 2489 ทรงได้รับยศเป็นร้อยโท  นายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ 1 กองพันที่  3 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

กาลเวลาล่วงเลยไปประมาณ 5  เดือนเศษ สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช ทรงมีพระราชประสงค์ใคร่เสด็จไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อทรงศึกษาต่อให้จบตามหลักสูตรเสียก่อน  จึงจะเสด็จกลับมาประทับอยู่ ณ ประเทศไทยต่อไปชั่วนิรันดร

หมายกำหนดการเสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์  คือวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2489 แต่ครั้นแล้วก็มีเหตุใหญ่เกิดขึ้นในแผ่นดิน  โดยไม่มีใครคาดฝันมาก่อนเลย เป็นประดุจสายฟ้าฟาดลงมาบนกระหม่อนของอาณาประชาราษฎรชาวไทยทั่วประเทศ  ทุกคนต้องตะลึงงัน เมื่อมีข่าวแพร่สะพัดออกมาว่า  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลทรงประสบ  อุปัทวเหตุ สวรรคตเสียแล้วในเวลา 09.00 นาฬิกาของวันที่  9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ก่อนจะถึงกำหนดเสด็จพระราชดำเนินสู่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพียง  5 วันเท่านั้น

เมื่อมีเหตุปัจจุบันทันด่วนเกิดขึ้นเช่นนี้  คณะรัฐบาลอันมีนายปรีดี พนมยงค์ เป็นนายกรัฐมนตรี  จึงได้เรียกประชุมสภาผู้แทนราษฎร เป็นกรณีพิเศษเมื่อเวลา  21.00 นาฬิกาของคืนวันที่ 9 มิถุนายน พุทธศักราช  2489 ซึ่งเป็นวันเดียวกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลสวรรคต

รัฐบาลได้แถลงให้ที่ประชุมทราบถึงลำดับการสืบพระราชสันตติวงศ์  โดยนัยแห่งกฎมณเฑียรบาล ว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์  พุทธศักราช 2467 ว่า ในลำดับแรกนี้ ได้แก่สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ  เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระราชอนุชาร่วมสมเด็จพระราชบิดาและพระราชมารดา

ที่ประชุมได้ลงมติเห็นชอบเป็นเอกฉันท์และยืนขึ้นเปล่งเสียงไชโยพร้อมเพรียงกัน  เป็นการถวายพระพรแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวองค์ใหม่  ต่อจากนั้นจึงแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ขึ้นชั่วคราว  3 ท่าน เพราะเหตุที่พระบาทสมเด็จอยู่หัวมิได้ทรงบรรลุนิติภาวะตามกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

ดังนั้นในวันที่ 9 มิถุนายน  2498 พระองค์จึงเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมเชษฐาธิราช  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่  9 โดยลำดับในพระบรมราชจักรีวงศ์ เฉลิมพระปรมาภิไธยในภายหลังว่า  “พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  มหิตลาธเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทรสยามินทราธิราชบรมนาถบพิตร”  (ภ.ป.ร.)

ครั้นแล้วในวันที่ 19 สิงหาคม  พุทธศักราช 2489 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช  พร้อมด้วยสมเด็จพระพี่นางเธอและสมเด็จพระราชชนนีก็ทรงอำลงปวงพสกนิกรและประเทศชาติ  เสด็จไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์อีกครั้งหนึ่ง  เพื่อทรงศึกษาวิชาการต่อไป

ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช  ทรงประทับอยู่ร่วมกับสมเด็จพระพี่นางเธอและสมเด็จพระราชชนนีโดยตลอดมา  ณ พระตำหนักส่วนพระองค์มีนามว่า “วิลลาวัฒนา”  ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนชมบรังเดอเดชซู แห่งนครโลซานน์  ท่ามกลางภูมิภาพซึ่งมีทิวทัศน์อันงดงามและเป็นที่เจริญตา

พระราชอุปนิสัยและพระราชกรณียกิจอดิเรก

การช่างและการดนตรีเป็นสิ่งที่ทรงโปรดพิเศษมากกว่าอย่างอื่น  ทรงมีพร้อมทั้งหีบเสียงและเครื่องดนตรีชนิดต่าง ๆ ทรงสนพระทัยและทรงอ่านหนังสือทั้งหลายบรรดาที่เกี่ยวกับดนตรี  และประวัตินักดนตรีที่มีชื่อเสียงของโลก นอกจากหนังสือเหล่านั้น  ยังทรงมีแผ่นเสียงเพลงที่บรรเลงโดยนักดนตรีที่มีนามอุโฆษเหล่านั้นด้วย  ทั้งนี้เพื่อที่จะทรงศึกษาและทรงเปรียบดูว่า  ใครเล่นได้ดีที่สุดในเครื่องดนตรีชนิดนั้น  ๆ อนึ่งในบรรดาเครื่องดนตรีที่ทรงโปรดนั้นปรากฏว่า  แคลริเนท , แซกโซโพนและทรัมเป็ตเป็นเครื่องดนตรีที่ทรงโปรดมากที่สุด

สำหรับด้านการช่างนั้น ทรงโปรดหุ่นจำลองต่าง ๆ เช่นเรือใบเรือรบเป็นต้น ในคราวเสด็จนิวัตเมืองไทย  ตอนก่อนสงครามโลก ได้ทรงจำลองเรืองรบหลวงศรีอยุธยาจนเป็นผลสำเร็จ  ครั้นแล้วเจ้าพระยารามราฆพก็ได้ทูลขอพระราชทานไปสำหรับให้พ่อค้าประชาชนได้ประมูลราคากันเพื่อเก็บเงินบำรุงโรงพยาบาลปราบวัณโรค  ทรงถ่ายรูปไว้แล้วพระราชทานให้ไปตามประสงค์  ปรากฏว่า น.ส.เลอลักษณ์ เศรษฐบุตร ได้ประมูลซื้อไปเป็นเงินถึง  20,000 บาท

อนึ่ง แม้แต่รูปเรือลำนั้นที่ทรงถ่ายโดยฝีพระหัตถ์นายสหัท  มหาคุณ เป็นผู้ประมูลซื้อไปถึงรูปละ 3,000  บาท

พระราชกรณียกิจอดิเรก (Hobby)  นอกเหนือไปจากที่กล่าวแล้วก็คือ ทรงพระราชนิพนธ์เพลงต่าง ๆ ปรากฏว่า พระองค์ได้ทรงนิพนธ์เพลงต่าง ๆ  ไว้หลายเพลง มีอาทิเช่น ๑. เพลงสายฝน ๒. เพลงใกล้รุ่ง  ๓. เพลงชะตาชีวิต ๔. เพลงยามเย็น ๕. เพลงแสนเทียน  ๖. เพลงประจำจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย

พระราชกรณียกจิอดิเรกที่ทรงโปรดมากอีกประการหนึ่งก็คือ  การเล่นกล้องถ่ายรูป ปรากฏว่า ได้ทรงสนพระทัยมาตั้งแต่พระชนมายุได้  8 พรรษา จวบจนกระทั่งทุกวันนี้ เราอาจกล่าวได้ว่า  พระองค์ทรงเป็นนักถ่ายรูปที่มีความสามารถและฝีพระหัตถ์เยี่ยมด้วยผู้หนึ่ง  พระองค์ทรงมีพร้อมทั้งกล้องธรรมดาและกล้องถ่ายภาพยนตร์  เรื่องนี้เราจะพบเสมอว่า รูปภาพที่เกี่ยวกับพระบรมราชินี  และพระราชโอรสธิดาที่พระราชทาน (แจก) แก่หนังสือพิมพ์ต่าง ๆ นั้น เป็นภาพที่ทรงถ่ายโดยฝีพระหัตถ์แทบทั้งนั้น  เราคงจำภาพประทับใจได้ว่า ในคราวโดยเสด็จพระบรมเชษฐาธิราช  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล สู่ประเทศไทยในปีพุทธศักราช  2481 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช  ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงพระยศเป็นพระเจ้าน้องยาเธอ  เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ทรงย่างพระบาทเสด็จจากเรือรบหลวงศรีอยุธยา  เรือพระที่นั่ง ในชุดฉลองพระองค์สีขาว พระสนับเพลาสั้นแบบเยาวชน  ทรงมีกล้องห้อยอยู่บนพระศอ พอทรงก้าวลงจากเรือรบหลวงพระที่นั่ง  “ศรีอยุธยา” ก็ทรงยกกล้องถ่ายภาพประชาชนที่ไปคอยรับเสด็จด้วยพระอิริยาบถทะมัดทะแมงและว่องไวยิ่งนัก  บ่งแสดงให้เห็นว่า ทรงมีความชำนาญมากในเรื่องนี้

“ฉันเป็นกษัตริย์ก็จริง แต่ก็มีอาชีพเป็นช่างภาพของ  น.ส.พ.สแตนดาร์ด ได้เงินเดือน ๆ ละ 100 บาท  ตั้งหลายปีมาแล้ว จนบัดนี้เขายังไม่ได้ขึ้นเงินเดือนให้สักที  เขาก็คงให้ 100 บาท อยู่เรื่อยมา” พระองค์ตรัสกับผู้ใกล้ชิด

ในด้านกีฬานั้น ปรากฏว่า  พระองค์ทรงสนพระทัย
Fatal error: Maximum execution time of 30 seconds exceeded in D:\home\konmeungbua\www\king-1.php on line 479