..จังหวัดภูเก็ต..
หลังจากที่ผมมาฝึกกรรมฐานฤทธิ์ทางใจและญาณ ๘ กับอาจารย์ไก่ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2546...
“เดือนหน้า ผมมีเรื่องจะบอกให้ทุกคน ได้เตรียมตัวเอาไว้ ผมจะพาพวกคุณไปที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อทำพิธีถอดถอนคำสาปที่กรุงชิง เพราะเราเคยไปฝังพวกเขาไว้เมื่อหลายชาติก่อน”
อาจารย์ไก่เปรยถึง พิธีกรรมที่จะต้องทำนอกสถานที่ประมาณปลายเดือนกรกฎาคม 2547 ก่อนจะปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายกันไปผ่อนคลายอิริยาบถตามอัธยาศัย ระหว่างนั้นหลายคนได้ล้อมวง เข้ามาถามถึงอดีตชาติของตนจากผมด้วยความสนใจ
เริ่มจากครอบครัวพี่อ้วน ซึ่งประกอบด้วยแอ๊ดลูกสาวและแฟร์หลานชาย
ภาพที่ปรากฏในจิตของผม คือขบวนแถวของผู้คนหลายหมื่นคน กำลังทยอยเข้าไปในหุบเขาเขียวทึบแห่งหนึ่ง ซึ่งทั้งสองด้านขนาบด้วยทหารผู้คุม คอยคุ้มกันไม่ให้พวกคนเหล่านั้นหลบหนี
กลุ่มคนที่เดินเข้าแถวเรียงหนึ่ง ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนทั้งมือและข้อเท้า ทำให้ผมเข้าใจว่าพวกเขา คือเชลยนั่นเอง !
ในชาตินั้น … “ เด็กชายแฟร์ ” เป็นพลทหารคนหนึ่ง ซึ่งเดินทำหน้าที่ลาดตระเวณไม่ให้พวกเชลยหลบหนี ส่วน “ แอ๊ด ” เป็นหญิงชาวบ้านที่มามุงดู และช่วยเป็นหูเป็นตา สอดส่องดูแลแทนทหารอีกแรง
ระหว่างพักกินอาหาร พลทหารแฟร์เกิดหมั่นไส้ ถีบจานข้าวของเชลยคนหนึ่ง จนหกเรี่$