คำนำ

พระพุทธเจ้า พระนามนี้มีค่ายิ่งสำหรับชาวโลกเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเหตุว่าพระองค์ทรงมีพระเมตตาแก่ชาวโลก ผู้อยู่ในความมืดบอดอยูใน กิเลสคือ ราคะโทสะ โมหะ ได้หลุดพ้นออกมาจากความมืดบอดนั้น ด้วยธรรมที่พระองค์ทรงสั่งสอน ได้แก่ อริยสัจจ์ ๔ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค

มนุษย์หลายท่านที่มีความประทับใจในธรรมเช่นนี้ ต่างมีความห่วงใย เกรงว่าพระธรรมนี้จะสูญหาย จึงได้ตั้งจิตต์อธิษฐานสืบต่อพระศาสนา ด้วยการอธิษฐานกระทำตามแบบพระพุทธองค์นั้น เพื่อชาวโลกมนุษย์ ตามรอยพระพุทธองค์ จึงเป็นบ่อเกิดแห่งความดีอีกประการหนึ่ง คือ พระโพธิสัตว์ รวมเรียกว่า “ ท่านผู้ปรารถนาพุทธภูมิ “ นั้นเอง

ท่านผู้ปรารถนาพุทธภูมิ ย่อมมีภาระหนักในการศึกษา ทั้งความเลวแบบสุด และความดีแบบสุด จึงเป็นความเสียสละความสุขส่วนตน แก่เวนัยสัตว์ทั้งหลายเหลือคณา