คำนำ

" ผู้ศรัทธาบันทึก "

" โดยเฉพาะกับพระเดชพระคุณ หลวงพ่อพระราชพรหมยาน "

          นับตั้งแต่ วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นวันที่ หลวงพ่อพระราชพรหมยาน ได้ดับขันธ์สู่พระนิพพานแล้ว เป็นต้นมา ดังเหมือนท่านได้ตัดกระแสธาร " แห่งความเป็นศิษย์ไว้เบื้องหลัง " แต่ด้วยปฏิปทาของหลวงพ่อ หาได้ตัดกระแสธาร " แห่งผู้ที่มีความศรัทธาไม่ " นับวันจะมีมากเป็นทวีคูณ
           " ตถาคต เป็นแต่เพียงผู้บอกเท่านั้น " และแล้ว " หลวงพ่อพระราชพรหมยาน ก็เป็นแต่เพียงบอกตาม ตถาคต เท่านั้น "
          แต่ท่านมิได้บอกเพียงอย่างเดียว ท่านยังปฏิบัติตนเป็นตัวอย่าง ในเรื่องของ " ในปฏิปทางานสาธารณะประโยชน์ และการทรงกำลังใจ ในอภิญญาสมาบัติ " จวบจนวาระสุดท้าย แม้ใกล้วาระสุดท้ายสู่พระนิพพาน ท่านยังคงทำหน้าที่รับความศรัทธา แก่บุคคลทั้งหลายที่ไปทำบุญที่ วัดท่าซุง ที่ตึกรับแขก
          แม้ในขณะนั้นได้มี ศิษย์หญิงท่านหนึ่ง ได้กล่าวร้องขอแด่ หลวงพ่อพระราชพรหมยาน ในเนื้อความว่า " ขอให้หยุดรับสายธารศรัทธานี้เถิด " ซึ่งเป็นเหตุผลตามความเป็นจริง ที่ท่านศิษย์ผู้นั้นเห็นอยู่ ซึ่งเป็นที่หน้าสรรเสริญ " เธอ..ผู้นั้น " ยิ่งนัก แต่ท่านก็ได้ทำหน้าที่ ฉลองศรัทธาในวันนั้นจนจบภาระกิจ ปฏิปทาของหลวงพ่อประทับใจยิ่งนัก " คือเป็นตัวอย่างจนที่สุดของสังขาร "
          ด้วยเหตุนี้ กระแสแห่งความเป็นศิษย์จึงหยุดลง ภายหลังเมื่อผู้ใดได้รู้ในปฏิปทานั้น และลองกระทำตามดูบางส่วน จึงมีความน้อบน้อมยอมรับในปฏิปทานั้น " ตามแต่กำลังของตน " จึงมีกระแสแห่งความศรัทธาขึ้นเป็นจำนวนมาก เกิดขึ้นเพื่อเทิดพระคุณหลวงพ่อฯ ท่าน
          " คนเมืองบัว " ใคร่ที่จะรวบรวม " คำบอกเล่าที่ออกมาจากใจของท่าน ที่รู้จัก " หลวงพ่อพระราชพรหมยาน " โดยนำข้อธรรมมาปฏิบัติและได้ผล ตามแต่กำลังใจตน เกิดปิติธรรม และเข้าใจในกิจต่างที่ท่านได้ วางรากฐานไว้ อันได้แก่ " ปฏิปทาใดที่เห็นว่าไม่เกิน วิสัยที่ลูกจะกระทำได้ อันได้แก่งานสาธารณะประโยชน์ และอภิญญาสมาบัติ จงรักษาไว้ ดั่งเกลือรักษาความเค็ม "
          บางท่านนั้นเคยบ้าง หรือไม่เคยเลย ที่จะได้กราบนมัสการ" เป็นศิษย์ของหลวงพ่อฯ ."
          บางท่านมีความศรัทธามาก แม้แต่สังขารของท่าน ที่อยู่ในศาลา 100 เมตร ณ.วัดท่าซุง จ.อุทัยธานี ก็ยังไม่เคยไปกราบสังขารท่านเลย ( แต่ในความเป็นทิพย์ได้กราบอยู่ทุกวัน ) ก็มี
ถึงเวลาแล้วที่เราควรที่น้อมนำความศรัทธานั้นมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อสืบสานปฏิปทานั้นและเป็นกำลังใจแก่กัน ในการปฏิบัติธรรมแก่หมู่คณะ ให้มีความมั่นใจในคำสั่งสอนของพระพุทธองค์เป็นอย่างยิ่ง
จึงใคร่ขอโมทนากุศลเป็นการล่วงหน้า...ด้วยเถิด

คนเมืองบัว